Gülşah Akkaş Yaman


MERHAMET ACIMAK DEĞİL, ACITMAMAKTIR

Ne zaman bu kadar vicdansız olduk...


Sosyal medyaya düşen haberlerle videolarla hasbel kader burun buruna geliyoruz. Öğretmen demek istemediğim bir şahsiyet, bir çocuğun başında durmuş bağırıp çağırıyor. Kalp acıtan şekilde. “Anne! Anne!” deyişini hiç umursamıyor. Halbuki sadece altı, yedi yaşlarında bir yürek karşısında ki. Şiddetle onuru kırılan çocuğun yarasını kim iyileştirecek? Yetişkinlik libası bile yetmez çocukluktaki kanayan kanı durdurmaya. Öğretmenler insanın hayatındaki mihenk taşıdır. Söylediği sözler nakış olur insanın yüreğine işlenir. Şimdi soruyorum sana “öğretmen!” Oldu mu? Bu yakıştı mı? Bu şanlı mesleğin dilerim kıymetini bilirsin! Öğrencisini evladı bilen tüm öğretmenleri yürekten  kutluyorum...

Sonra gözün başka bir habere takılıyor, bir anne kendi çocuğunun akranı bir çocuğa kulakları yırtan bir sesle sözel şiddet uygulamakta. Çocuk ağlamaktan kendinden geçmiş. Gerekçesi kendi çocuğu ile kavga etmesi, anne olmak demek sadece kendi çocuğuna merhamet duymak mı demek? O olmasa gerek anne olmak, ya da anne yürekli olmak demek yaratılan ne varsa hassasiyetle yaklaşabilmek.

Sahi biz ne ara bu kadar merhametsiz olduk? Bir hadis-i şerif kokusu geliyor ötelerden “Merhameti olmayanın imanı olmaz.” Hem ikaz ediyor aynı zaman da merhamete teşvik ediyor. Merhamet her ne kadar fıtri bir duygu olsa da, merhametten ödün verdiğimiz sırada bu hadisle tekrar merhametin kollarına yüreğimizi teslim etmemiz lazım sanırım.

''Merhamet acımak değil, acıtmamaktır'' acıtmamak bu kadar zor mu? Kini ile övünen, vicdansızlığı tavan yapan insanlar unutmamalıdır ki “Yerdekilere merhamet edene ancak merhamet edilecek.” Bu şiddet örnekleri gün yüzüne çıkanlar, bir de çıkmayanlar var kendi hayatımızı gözden geçirelim. Asonürede karşılaştığımız bir yetişkinle selamlaşırken çocuğu görmezden geliyor muyuz. Sokak başında oynayan çocuklara gülümsemeyi çok mu görüyoruz. Kuşu öldü diye bir çocuğa başsağlığına giden bir peygamberin ümmetiyiz. Ne zaman kendi çocuğumuza nasıl davranıyorsak başkalarının çocuğuna o nezaketi uygularsak o zaman bu kaos bitecek.

Bir sonra ki yazı da buluşmak duası ile.

 



YAZARLAR