Gökhan Kara


HEMŞİRELERİN SESİNE KULAK VERELİM

HEMŞİRELERİN SESİNE KULAK VERELİM


Bana en mutsuz meslek nedir?  diye sorsanız, hemen Hemşirelik cevabını yapıştırırım.

Şahsen hiç mutlu bir hemşire görmedim. Belki vardır, ben rastlamamışımdır.

Yapılan araştırmalarda bile Hemşirelik, en mutsuz meslekler arasında ilk 3 sırada yerini koruyor.

Yazıma giriş yapmadan şunu belirtmek istiyorum;

Bu bölümü ve mesleği tercih edecek kişiler yazımın sizi yanıltmasını istemiyorum. Hemen hemen her meslekte mutsuz kişiler vardır. Mutsuzluğa sebebiyet veren şeylerin üzerine gidersek mutluluğa bir adım atmış oluruz. Burada sizlere büyük görevler düşüyor.

Hemşirelik, neden en mutsuz meslekler arasında?

Ben sizlerin yerine o etkenleri sayayım.

Yetersiz maaş, düzensiz çalışma saatleri, vardiyalı çalışma, hemşire başına düşen hasta sayısı, mobbing, hasta memnuniyetsizliği, gereken saygıyı ya da saygınlığı görememek, ast-üst ilişkileri, yönetim baskısı, tıbbi tehlikeler, sağlıkçıya şiddet vs…

Bunların yanı sıra…

Benim şahit olduğum çok sayıda akıl almaz muameleler de var.

Özellikle özel hastanelerde birçok hemşire kendi branşı dışında başka branşlarda çalıştırılıyor. Örneğin; Radyoloji, odyometri, laboratuvar, ambulans, danışma, hasta kayıt, çağrı merkezi…

                Daha da sayacak olursak…          

24 saat mesaiye zorlamalar, düşük döner sermaye, eksik vardiya, hastayı memnun et politikası, yönetim kayırmaları, amir baskısı, değersiz görülme…

Bu liste böyle uzar gider.

Ekonomik, sosyal ve özlük hakları açısından her zaman mağdur olmuş, Sağlık Bakanlığı toplam personelinin yüzde 25’ini oluşturan hemşirelerin, bu güne kadar seslerini duyuramamış olmaları da ayrıca bir tartışma konusudur.

Kimse neden hemşirelerin sesini duymuyor?

Daha henüz görev, yetki ve sorumlulukları tam belli olmayan, işyerinde ara eleman gibi görülen, hala yardımcı sağlık personeli olarak adlandırılan, her türlü işe tabiri caizse sürülen, bir hastanede hekimlik hariç her işi yapan hemşirelerin sesini neden kimse duymuyor?

Bayram nedir bilmeyen, hiçbir zaman önceden bir tatil planı yapamayan, çocuğuyla bile vakit geçiremeyen, eşini neredeyse haftada birkaç kez gören hemşirelerin sesini neden kimse duymuyor?

Ben buradan mesleğini onuruyla ve layıkıyla yapmanın gayreti içinde olmuş bütün hemşirelerin, seslerini duyurmak için her zaman yanında olacağım.

 Temsil ettikleri bu kutsal mesleğin hak ettiği değer ve itibara kavuşmasını sağlamak bundan sonra benim boynumun borcudur.

Bundan sonra hemşirelerin sesi daha gür ve daha tok çıkacaktır.

Bundan sonra daha çok görünür olalım. Her yerde, her zaman ve her şekilde…

Güzel ve mutlu günler sizleri bekliyor.



YAZARLAR