Gülşah Akkaş Yaman


AĞACIN YAPRAK İLE VEDASI KASIM

Kasım bitmeden yakalasak ya !


Hayat yolculuğunda yol alırken ,yakalayamadan kaçırdığımız ne de çok şeylerle dolu heybemiz. Belki yirmili yaşlarımız insanların gölgesinde kaldı ve yazımız kış oldu, çiçeklerimiz soldu. Emek emek tekrar açtı ama olan o en güzel yaşlara oldu. Bir daha gelir mi o güzel yaşlar?

Tam tadına varamadan büyüttük çocuklarımızı, içimize çekemedik kokularını, yüreğimiz başka yüklerle doluydu. Bir an önce büyüsünler istedik, her anı doya doya yaşayamadık. Nasıl olsa çocuklar büyüyecek, keşke biz buram buram yaşasaydık. Her günü dünün aynısı gibi yaşadık lakin her gün kendine özel, kendine müstesna. O yüzden şükretsek ya üzerimize doğan güne güneşe.

Kaçırmayın!

Anı yaşayın!

Yazın akşam kahveleri başkadır balkon da, kasım da sabah kahvesi içelim  biraz seyredilsin kasımı, belki sarar sarmalar bizi. Ağacın yaprak dan vaz geçişini izlemek..

. Belki de yenilenmek için vazgeçmek lazım, terk etmek lazım, bizi aşağı çeken kim varsa terk etsek, alışkanlıklarımızdan konfor alanlarından uzaklaşsak. Kasım bitmeden başlasak ya yeni bir kitaba, bol bol su içsek beynimize, cildimize, bedenimize iyi gelse. Her sabah Bakara suresi dinleyerek güne başlasak, ayet ayet temizlense evimiz. Az konuşsak bize dost gibi görünen inceden inceye stratejileri ile bizi yoran kim varsa mesafe alsak. İnsan detoksu yapsak arınsak hayatımızı sabote eden ne varsa ara versek. 

Ve özensek!

Bir arkadaşımız ile buluştuğumuzda hiç alelade bir gün gibi davranmasak, o güne özel içilen çay o günün sinerjisi ile demlenmiş. Duygular, sözler hepsi o günün ve o gün 'yarının' anısı olacak. Çok özenelim madem bir insanın zamanına talip olduk onun için hazırlanalım, her şeyin en güzelini seçelim. Evimize geleni 'hoş geldiniz sefalar getirdiniz!' nidaları ile karşılayalım. Size gelen herkesi çok özel hissettirerek evinize buyur edin.

Özveri ile davranırsak kendimize, hayatımıza ve hayat yolculuğunda bizimle olan her şeye, hayat da bize başka bir pencere açar. Kasım nasıl da güzel nasıl da nezaketli bir dokunuş insan ömrüne. Takvimlere baksak, notlar alsak, planlar yapsak. Günlük tutsak yazsak hislerimizi, duygularımızı. Yeni öğrendiğimiz bir sözü, yaşlanınca  kendi romanımızı okuruz böylece . Kendi hikayemizin başrolünde olmak istiyorsak, tecrübelerden ders alarak güzellikleri görerek yaşama dahil olmak lazım. Hadi günlükleri alalım elimize.

bugün 12 kasım perşembe...

Bir sonra ki yazı da buluşmak duası ile.

 



YAZARLAR